Jan Tomasz Adamus
fot. Piotr Kucia / Capella Cracoviensis 2015

Jan Tomasz Adamus

Dyrygent, organista, klawesynista, kreator kultury, specjalizujący się w autentycznym wykonawstwie muzyki klasycznej od polifonii renesansowej po romantyczną symfonikę oraz operę. Studiował w Krakowie i w Amsterdamie, był wieloletnim wykładowcą Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Zrealizował wiele polskich premier wielkiego repertuaru międzynarodowego na historycznych instrumentach – między innymi: Bach – Pasja Mateuszowa, Händel –Messiah, Theodora, Hercules, Amadigi, Sosarme, Tamerlano, Rodelinda; Beethoven – Missa Solemnis, Mozart –Wesele Figara, Don Giovanni i wiele innych. Występuje na wielu renomowanych festiwalach, ostatnio między innymi: Wratislavia Cantans, Festiwal Muzyki Polskiej, sala NOSPR, SWD Festspiele Schwetzingen, Bachfest Leipzig, Händel Festspiele Halle. Szczególnie ceniony za wykonania dzieł wokalno-instrumentalnych.

Od 2008 roku jest dyrektorem naczelnym i artystycznym instytucji kultury Capella Cracoviensis – krakowskiego chóru kameralnego oraz grającej na historycznych instrumentach orkiestry. W ostatnich latach Capella Cracoviensis stała się modelowo zarządzaną instytucją – orkiestra należy do najważniejszych w Europie zespołów grających na historycznych instrumentach, natomiast chór – ze względu na niezwykłą barwę i plastyczność brzmienia – zyskuje coraz większą renomę w najlepszych wytwórniach płytowych.

Jan Tomasz Adamus jako kreator kultury zainicjował między innymi Theatrum Musicum – wspólny projekt krakowskich instytucji muzycznych, który staje się jedną z największych scen muzyki klasycznej w Europie. Od 2000 roku jest dyrektorem artystycznym Festiwalu Bachowskiego w Świdnicy – jednego z największych i najbardziej rozpoznawalnych festiwali odbywających się poza wielkimi ośrodkami życia muzycznego, a równocześnie festiwalu wybitnie organicznego i kulturotwórczego. Dokonał wielu nagrań płytowych obejmujących solowy repertuar organowy, dawną muzykę polską, romantyzm na historycznych instrumentach (Chopin, Schubert) oraz muzykę współczesną (Arvo Pärt). W ostatnich latach z Capellą Cracoviensis zrealizował szereg bardzo nowatorskich projektów scenicznych obejmujących zarówno tytuły operowe, przedsięwzięcia typu crossover jak i spektakle o charakterze społecznym (Wesele Figara Mozarta, Amadigi di Gaula Händla, Orfeusz i Eurydyka Glucka, Monteverdi w barze mlecznym, chóralny Mendelssohn w lesie, Requiem Mozarta jako karaoke). Uczestniczy w pracach Opera Europa – międzynarodowej organizacji zrzeszającej najlepsze teatry i festiwale operowe z całego świata.

W Augustusburgu jeden za drugim pojawiają się najlepsze zespoły europejskie dedykowane historycznej praktyce wykonawczej. Po Freiburger Barockorchester, Akademie für Alte Musik Berlin czy też Concerto Köln, teraz podczas Festiwalu Haydnowskiego w ramach Brühler Schlosskonzerte błyskotliwie zadebiutowała Capella Cracoviensis. Adamus stosuje niemieckie ustawienie orkiestry, umieszczając pierwsze i drugie skrzypce naprzeciw siebie, dzięki czemu partytura zyskuje na przejrzystości. Porywająca jest precyzja, do jakiej nakłania orkiestrę swą oryginalną gestykulacją. Od każdego pulpitu płynie muzyka o ekscytująco żywej estetyce dźwięku. Prawdziwa to radość przeżywać te dzieła w sposób tak intensywny.
Fritz Herzog, Bonner General-Anzeiger 29.08.2013

Dawno nie słyszałam Mesjasza tak ciekawie opowiedzianego, tak lekkiego, przejrzystego, a jednocześnie szlachetnego, lirycznego i pełnego dramatyzmu. Jan Tomasz Adamus rozważnie budował architektonikę potężnego utworu, dzieląc utwór na dwie części, nie zwieńczył pierwszej sławnym Alleluja, jak się to zwykle czyni, ale przerwał opowieść wcześniej, pełnym chwały chórem Lift Up Your Heads. Delikatnie nawiązał też do Händlowskiej tradycji przedstawiania oratorium: drugą część rozpoczął Adagiem z Koncertu organowego Händla. W ślad za interesującą koncepcją szło bardzo dobre wykonanie. Nie pamiętam, kiedy słyszałam tak pięknie śpiewający chór o idealnie wyrównanym brzmieniu, dysponujący zaskakująco bogatą paletą barw i dynamiki. Także orkiestra z koncertmistrzem Fabiem Ravasim brzmiała spójnie – jak jeden instrument. Czuło się, że każdy z muzyków Capelli głęboko tę interpretację przemyślał i przeżył, że był jej współtwórcą. Całość złożyła się na jedno z najciekawszych interpretacji oratorium Händla, jakie przyszło mi kiedykolwiek słyszeć.
AnnaWoźniakowska, „Ruch Muzyczny” 1/2015

Wersja koncertowa opery Adriano in Siria Pergolesiego, wystawiona w Wersalu zapisze się jako piękne przeżycie, wdzięczne i wytworne, docenione przez publiczność. Główny autor tego sukcesu, orkiestra Capella Cracoviensis pod dyrekcją Jana Tomasza Adamusa, jest prawie skończenie doskonała. Jest to cud równowagi, doskonale zgrany z piękną, ciepła akustyką Opery Królewskiej i góruje jak główna postać opery seria. Wielka różnorodność kolorystki i akcentów, wspaniale dopasowana do muzyki Pergolesiego, subtelne wariacje natężeń i delikatne legato najbardziej przyczyniają do powstającego wrażenia elegancji.
Jean Luc Izard, operaphile.over-blog.com, 6.12.2015

 

R. Bachara
fot. Maciej Adamczyk

Robert Bachara

Urodził się w 1985 roku we Wrocławiu. W wieku siedmiu lat śpiewał w chórze chłopięcym, gdzie dostrzeżono jego talent muzyczny. Rok później rozpoczął naukę gry na skrzypcach, kształcąc się pod kierunkiem Michała i Wiktora Kuzniecowów. W roku 2009 ukończył z wyróżnieniem studia w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie prof. Krzysztofa Bruczkowskiego. W maju 2012 roku uzyskał stopień doktora sztuk muzycznych. W latach 2010-2014 pracował jako wykładowca w Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi oraz w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Obecnie jest zatrudniony na uczelni wrocławskiej.

Robert Bachara, wykonując muzykę dawną, decyduje się na historyczny uchwyt instrumentu. Podyktowane jest to chęcią jak najwierniejszego oddania brzmienia. Niewielu skrzypków gra w ten sposób, z uwagi na trudności, jakie on przedstawia. Już Leopold Mozart wspomniał, że taka maniera wymaga wielkiej zręczności. Źródła ikonograficzne oraz traktaty z epoki dowodzą, że grano w ten sposób. Nicola Matteis trzymał skrzypce „przy swoich żebrach”, a był to jeden z największych wirtuozów doby baroku. Robert Bachara, studiując pod kierunkiem Sirkki-Liisy Kaakinen-Pilch, autorytetu w dziedzinie wykonawstwa historycznie poinformowanego, wnikliwie zgłębia tajniki gry na skrzypcach barokowych. W jego odczuciu muzyka siedemnastego wieku wymaga uchwytu skrzypiec „na piersi”, co czyni ją wirtuozowską i spektakularną oraz nadaje brzmieniu specjalny koloryt.

 

CC Laboratorium BRAHMS PÄRT_150212_191342__D4N0614-kopia
fot. Tibor Florestan Pluto / Capella Cracoviensis 2015

Capella Cracoviensis

Semper in altum. Maksyma, która przyświeca Capelli Cracoviensis od kilku lat, czyniąc ją najbardziej dynamicznie rozwijającym się polskim zespołem specjalizującym się w stylowym wykonawstwie muzyki dawnej. Dzięki konsekwentnemu wsparciu Miasta Krakowa CC może realizować ambitne projekty w sposób bezkompromisowy i na najwyższym poziomie artystycznym, współpracując z wybitnymi muzykami o podobnej wrażliwości i porównywalnej odwadze. Regularnie koncertują z CC Vincent Dumestre (Le Poème Harmonique), Fabio Bonizzoni (La Risonanza), Alessandro Moccia (Orchestre des Champs-Élysées), Andrew Parrott, Paul Goodwin czy Ensemble Oltremontano, gościnnie zaś Accademia Bizantina, Fretwork, Nachtmusique, Paul McCreesh, Giuliano Carmignola czy Christophe Rousset (Les Talens Lyriques). Obok działalności koncertowej Capella Cracoviensis bada terytoria barokowej i klasycystycznej opery, z powodzeniem realizując w Polsce ich sceniczne wersje: Amadigi Händla, Wesele Figara i Don Giovanni Mozarta czy Orfeo ed Euridice Glucka.

Capella Cracoviensis to, obok zespołu instrumentalnego, także zespół wokalny. Nie tylko sprawny technicznie, ale i elastyczny, zdolny wykonywać repertuar sięgający od karkołomnych manierystycznych madrygałów Gesualda po awangardowe kompozycje XX-wieczne. Z chóru CC korzystają między innymi znakomici goście festiwalu Misteria Paschalia i serii Opera Rara, jak Fabio Biondi, Marc Minkowski, Le Poème Harmonique czy ensemble La Venexiana pod Claudiem Caviną. Wirtuozeria śpiewaków CC zaowocowała dwoma wydawnictwami dla prestiżowej francuskiej wytwórni Alpha / Outhere Music – Te Deum Charpentiera i Lully’ego (Alpha 952) oraz kompletem Bachowskich motetów (Alpha 199).

Capella Cracoviensis gości na wybitnych festiwalach europejskich: Haydn Festspiele Brühl, Bachfest Leipzig, SWR Festspiele, czy  Händel Festspiele Halle. Regularnie koncertuje poza Polską: w wiedeńskim Konzerthaus, w Wersalu, Brukseli, Gandawie, Lwowie i w Kijowie. Jako pierwszy polski zespół CC wystąpiła także na deskach wersalskiej Opèra Royal z operą Adriano in Siria Pergolesiego.

Od listopada 2008 dyrektorem i szefem artystycznym CC jest Jan Tomasz Adamus, wybitny organista, klawesynista, dyrygent i animator życia muzycznego. Swoją artystyczną osobowość kształtował we współpracy z wieloma znakomitymi śpiewakami oraz w kontakcie ze zdobyczami najważniejszych europejskich ośrodków sztuk – w malarstwie, rzeźbie, architekturze czy filozofii sztuki dostrzegając stały kontrapunkt wszelkich muzycznych poczynań. Objęcie przez niego tej funkcji na zaproszenie Miasta Krakowa było jednym z najgłośniejszych transferów w świecie polskiej kultury ostatnich lat.

HISTORIA

CC powstała w 1970 roku z inicjatywy ówczesnego dyrektora Filharmonii Krakowskiej Jerzego Katlewicza, który dzieło tworzenia przy filharmonii zespołu specjalizującego się w wykonywaniu muzyki dawnej powierzył Stanisławowi Gałońskiemu. Z biegiem lat Capella Cracoviensis usamodzielniła się organizacyjnie i funkcjonowała jako rodzaj małej filharmonii grając na współczesnych instrumentach różnorodny repertuar od renesansu po prawykonania muzyki współczesnej.

 

Elicia
fot. Ula Wiznerowicz

Violinist Elicia Silverstein is distinguishing herself on the international scene with nuanced, bold and insightful performances of repertoire ranging from the 17th to the 21st century. She has appeared as a soloist and chamber musician throughout the United States, Canada, and Europe at venues including Kings College Chapel (Cambridge, UK), the MuziekgebouwAan ‘t IJ (Amsterdam, NL), and Jordan Hall (Boston, US). She has collaborated with such esteemed musicians as Enrico Onofri, Robert Levin, Richard Egarr, AniKavafian, Paul Coletti, and members of the Ebène Quartet and has performed as a member of the Handel and Haydn Society (US), B’Rock (BE), Ensemble Odyssee (NL), and the Knights (US).Silverstein recently made her London recital debut with a sold out concert at the 2015 Spitalfields Music Summer Festival, performing a programme of unaccompanied works for violin from the seventeenth and eighteenth centuries. Subsequently, she performed as a soloist in the 21st Ambronay European Baroque Academy tour with Enrico Onofri and Radio Antiqua, performing the Telemann Concerto for Three Violins with maestro Onofri and British-Italian violinist MayahKadish in Italy, France, Slovenia and Portugal.Silverstein’s 2015-16 season includes concerts in the UK, Italy, Hungary, Poland, Germany, Belgium and the Netherlands. Silverstein was awarded a 2013-14 Fulbright scholarship to study connections between avant-garde twentieth century Italian music and seventeenth-century stylus phantasticus music, under the guidance of Lucy van Dael, Vera Beths and AnnerBijlsma, at the Conservatorium van Amsterdam, where she recently completed her master’s degree with the highest honours. She earned her Bachelor of Music degree as a student of Robert Lipsett and Arnold Steinhardt at The Colburn School’s Conservatory of Music in Los Angeles, where performed as a soloist with the Colburn Orchestra on numerous occasions and also served as co-concertmaster from 2011-2013.Please visit www.eliciasilverstein.com for more information.

 

Marzena Lubaszka
fot. Piotr Kucia / Capella Cracoviensis 2015

Marzena Lubaszka

Nagrała kilkanaście płyt CD, m.in. solowe motety w stylu neapolitańskim w ramach cyklu 1000 lat muzyki we Wrocławiu z zespołem Concerto Palatino, dzieła Heinricha Schutza dla holenderskiej wytwórni Brillant Classics z włoskim zespołem Cappella Augustana i klawesynistą Matteo Messori’m oraz Messa Pastorale Franza Xaviera Richtera z Wrocławską Orkiestrą Barokową.Ukształtowała ją współpraca z Kaiem Wessel, Olgą Pasichnyk, Sergio Vartolo, Crispianem Steele-Perkinsem i Ingeborg Danz. Niezwykle ceni sobie możliwość występowania  z grającą na historycznych instrumentach Capellą Cracoviensis i Janem Tomaszem Adamusem (Vivaldi/Griselda, Handel/Sosarme,Amadigi, Rodelinda, Mozart/Le nozze di Figaro, Don Giovanni). Chętnie bierze też udział w nietypowych projektach operowych i teatralnych reżyserowanych przez Cezarego Tomaszewskiego (Gluck/Orfeusz i Eurydyka, Schönberg/Pierrot Lunaire, Handel/Amadigi di Gaula, Monteverdi/Madrygały) i Jana Peszka (Mozart/Le nozze di Figaro)  oraz w międzynarodowych produkcjach krakowskiej Cricoteki (Nick Hallet/Shana Moulton/Whispering pines 10, Ian Saville/Sebastian Cichocki/Radical languages).Intensywnie wspólpracuje też z amerykańską kompozytorką Noa Ain (Joan of Arc).
Studiowała śpiew solowy we wrocławskiej Akademii Muzycznej oraz filologię włoską na Uniwersytecie Wrocławskim. Pracowała pod kierunkiem Pat MacMahon (Royal Scottish Academy of Music and Drama Glasgow) i Kai’a Wessel’a (Hochschule für Musik und Tanz Köln).
Była modelką na Fashion Week w Paryżu.

 

Marcin Światkiewicz
fot. Leszek Zych

Marcin Świątkiewicz

Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich klawesynistów. Jego zainteresowania koncentrują się wokół historycznych instrumentów klawiszowych, improwizacji w dawnej i współczesnej stylistyce, a także kompozycji. Gra na różnych typach klawesynów i klawikordów, a także na historycznych fortepianach i organach.

Jako solista, kameralista i dyrygent koncertuje w Europie, obu Amerykach i Azji regularnie współpracując z Rachel Podger i prowadzonym przez nią zespołem Brecon Baroque, Capellą Cracoviensis, Arte dei Suonatori, {OH!} Orkiestrą Historyczną, Bassociation i Scroll Ensemble.

Studiował klawesyn oraz kompozycję w Królewskim Konserwatorium w Hadze i w Akademii Muzycznej w Katowicach, gdzie obecnie jest wykładowcą, a w czerwcu 2014 roku obronił pracę doktorską.

Marcin Świątkiewicz nagrywa dla m.in. BIS, Channel Classics, Accent, Alpha, Decca, Linn Records, DUX oraz dla stacji radiowych i telewizyjnych w całej Europie. W roku 2015 ukazał się entuzjastycznie przyjęty przez krytykę, nagrodzony m.in. Diapason d’Or, podwójny album z koncertami klawesynowymi J.G. Müthela zarejestrowany z orkiestrą Arte dei Suonatori dla wytwórni BIS. Pierwsze solowe nagranie Musikalisches Vielerley z niemiecką barokową muzyką klawiszową zostało wydane przez Polskie Radio Katowice w 2008 roku.

Marcin Świątkiewicz jest laureatem Paszportów Polityki i programów stypendialnych Ministra Kultury („Młoda Polska”), Marszałka Województwa Śląskiego i Rządu Holenderskiego (Huygens) oraz finalistą I Międzynarodowego Konkursu Klawesynowego im. Wolkońskiego w Moskwie (2010) i Międzynarodowego Konkursu im. Telemanna w Magdeburgu (2007).

Marcin Świątkiewicz jest zaangażowanym pedagogiem. Szczególną uwagę poświęca nauczaniu gry solowej oraz kursom improwizacji w oparciu o metodę partimento.

Plany na rok 2016 obejmują m.in. premierę nagranej w 2015 roku solowej płyty pod tytułem Cromatica, poprzedzone trasą koncertową nagranie koncertów klawesynowych Haydna z orkiestrą Arte dei Suonatori dla BIS oraz rejestrację w pojedynczym składzie Koncertów Klawesynowych J.S. Bacha. Do najważniejszych przedsięwzięć koncertowych należy poświęcone JG Müthelowi tournee w krajach bałtyckich z Arte dei Suonatori, wykonanie Koncertu na klawesyn i smyczki H.M. Góreckiego z {oh!) Orkiestrą Historyczną, związane z rokiem szekspirowskim poprowadzenie wykonania Fairy Queen Purcella z Capellą Cracoviensis oraz udział w koncertach serii extreme tejże orkiestry.

 

Lukas Zeman
fot. Frank Rozenberg

Lukáš Zeman

Studiował najpierw grę na fagocie w Pradze, a następnie śpiew w Uniwersytecie Mozarteum w Salzburgu. Odbył również studia wokalne w Konserwatorium Królewskim w Hadze, a także jest absolwentem Akademii Holenderskiej Opery Narodowej. W 2014 Zeman zdobył III nagrodę w największym konkursie muzyki sakralnej na świecie – Concorso Internazionale Musica Sacra w Rzymie.

Artysta występował z recitalami solowymi w wielu krajach na całym świecie. W jego repertuarze znajdują się m.in. role w operach Lully’ego, Monteverdiego, Mozarta, Prokofiewa, Pucciniego, Ravela i Rossiniego. Wśród najnowszych angaży znajdują się występy w Operze Lyońskiej, Teatro alla Scala, Teatro di Pisa, Teatro del Giglio di Lucca, Teatro Goldoni w Wenecji i Teatro Coccia w Novarze.

Niedawno Lukáš Zeman zaśpiewał partię solową w oratorium A Child of Our Time Michaela Tippetta pod batutą Paula McCreesha w Dartington Great Hall oraz wystąpił w operze Die Soldaten B. A. Zimmermanna w Teatro alla Scala. Oprócz tej działalności uczestniczy w projektach takich zespołów muzyki dawnej, jak: Collegium 1704, Il Canto di Orfeo, PhiloMelante i L´aura rilucente. W roku 2015 wystąpił w partii Jontka w wileńskiej wersji opery Halka Stanisława Moniuszki podczas Festiwalu Muzyki Polskiej w Krakowie.