Musica Poetica 2018

Wyznajemy sztukę. Manifestujemy przywiązanie do sztuki, jako części naszej tożsamości kulturowej.
W przestrzeni, za którą jesteśmy odpowiedzialni, kultywujemy sztukę po to, by ta przestrzeń nie była intelektualną i emocjonalną pustynią.

Nieodparta potrzeba stawania się człowiekiem poprzez sztukę, potrzeba ciągłego zaświadczania o przynależności do kulturalnego świata, pcha nas ku ponadczasowym arcydziełom. Pragniemy sztuki wysokich lotów, niedosłownej, nieoczywistej, wielowymiarowej. Pragniemy sztuki, która umyka słowom, narzucanym znaczeniom. Odrzucamy gotowe formułki i dogmaty. Bronimy prawa do osobistej, swobodnej interpretacji sztuki. Walczymy z wulgarnością epoki i dopingujemy się wzajemnie, by nigdy nie brakowało nam odwagi do wychodzenia z szufladek, do których próbuje nas wepchnąć rzeczywistość. Oby burzliwe tchnienie sztuki zawsze jednoczyło nas w dionizyjskiej radości i braterstwie. Oby nigdy nie zabrakło wśród nas odpowiedniej ilości artystów, twórców, szaleńców, odmieńców, buntowników, awanturników, niedopasowanych – tych wszystkich, którzy inaczej patrzą na świat i dlatego ten świat zmieniają.

Jan Tomasz Adamus